เก็บตก...

ก่อนราชประสงค์ถูกปิด ที่บริษัทฯ เปิดให้นักข่าวเข้าไปทำงานจนถึง 2 ทุ่ม เป็นออฟฟิศเดียวในราชประสงค์ ที่ยังทำงาน เปิดไฟ ให้บริการนักข่าว สว่างไสวอยู่บนชั้น 22 อมรินทร์พลาซ่า เป็นน้ำใจน้อยๆ ที่เราสามารถหยิบยื่นให้ เพื่อนๆ สื่อมวลชนที่ทำงานท่ามกลางความกดดัน

คืนหนึ่ง พวกเราปิดออฟฟิศสองทุ่มกว่า รอจนนักข่าวกลับหมด ลงลิฟท์ลงมา ผมเห็นมีพนักงานอยู่มากกว่าที่ได้จัดเวรเอาไว้ ทั้งที่รถไฟฟ้า BTS หยุดให้บริการแล้วตั้งแต่สองทุ่ม เดินทางออกจากม็อบก็ลำบาก ต้องค่อยๆ เดินผ่านด่านออกไป จึงถามพนักงานว่า ทำไมไม่รีบกลับ อยู่กันเยอะแยะทำไม

น้องผู้หญิงคนนึงที่อยู่ฝ่ายบัญชีเล่าว่า วันก่อนเพื่อนโทรฯ มาเล่าให้ฟังว่า มีฝรั่งทีเคยเป็นครูสอนภาษาอังกฤษอยู่ที่อยุธยา ตอนนี้กลับไปอยู่ต่างประเทศ ได้เห็นข่าวเมืองไทย รุนแรง น่ากลัว เขาตกใจว่าทำไมจึงเป็นแบบนี้ คนไทยไม่ได้เป็นแบบนี้!

ฝรั่งคนนี้บอกว่าเป็นห่วง รู้สึกคิดถึงคนไทย คิดถึงประเทศไทย และเป็นห่วงในหลวง เขาจึงโทรฯ มาบอกว่า ตอนหกโมงเย็นทุกๆ วัน เขาขอโทรศัพท์มาร้องเพลงชาติด้วยได้หรือไม่ อย่างน้อยก็เป็นสิ่งที่เขาทำได้ ให้เขาได้แสดงความรู้สึกดีๆ กับคนไทย กับในหลวง

น้องบัญชีคนนี้ฟังแล้วก็ร้องไห้ แล้วก็เข้าใจทันทีว่าทำไมออฟฟิศเราจึงยืนตรง เคารพธงชาติกันทุกเย็น เพราะเรายังมีธงชาติไทย มีเพลงชาติ มีในหลวง เราจึงช่วยกันรักษาไว้ เก็บเอาไว้ด้วยความภาคภูมิใจ

หากมีโอกาสก็ควรยืนเคารพธงชาติ และร้องเพลงชาติกันให้ดังๆ นะครับ เราโชคดีที่ยังมีโอกาสได้ร้อง... เราโชคดีที่สุดในโลกที่มีในหลวง.. ไม่มีใครโชคดีกว่านี้อีกแล้ว...

ตลอดเวลา 60 กว่าปีที่ผ่านมา ไม่มีแม้แต่ครั้งเดียวที่ในหลวงจะละทิ้งคนไทย ไม่มีแม้แต่ครั้งเดียวที่ในหลวงจะละทิ้งประเทศไทย...

...ขอบคุณข้อเขียนจากคุณดนัย ศิษย์เก่าเอแบค ผู้บัญญัตินิยามของ White Ocean และนำเอแบคเข้าสู่ White University..!!