มาย้อนความหลังวันนั้น เกือบ 6 ปีแล้วยังจำกันได้ไหม?

คำนิยมเพื่อชาวส่องทางในโอกาสงาน Big Surprise

หากวันนี้ คือ เวลาที่เหลืออยู่สำหรับเราในชีวิตนี้ ลองคิดดูว่า เราจะทำอะไรทำอะไรให้กับตัวเอง  ครอบครัว  และคนรอบข้างบ้าง  หลายครั้งดูเหมือนเราปรารถนาให้เวลาย้อนกลับไปเพื่อจะได้มีโอกาสแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาด หรือจดจำสิ่งที่น่าจดจำ น่าประทับใจ เพื่อว่าวันนี้จะเป็นวันเวลาที่ดีสำหรับเราที่ดีกว่าเมื่อวาน แต่ในเมื่อวันเวลาในอดีตไม่สามารถกลับคืนมาได้ ให้เรามาทำสิ่งที่ดีกว่าสำหรับวันพรุ่งนี้ เหมือนกับ "ส่องทาง"  ที่ถือกำเนิดมาจากเทียนเล่มแรกที่ถูกจุดขึ้นมา และส่งต่อไปยังรุ่นน้อง ๆ  ผ่านเส้นทางอันแสนยากลำบากตลอดระยะเวลา ๒๓ ปี รวดเร็วเหมือนโกหก  แต่พี่อยากบอกว่า ดีใจที่มากที่น้อง ๆ คอยก่อร่าง สร้าง และพัฒนาขึ้นมาให้ดียิ่ง ๆ ขึ้น มากเสียจนเหลือคณานับเปรียบเสมือนดาวดาวที่มีมากมายในท้องฟ้ายามค่ำคืน  ดั่งผลงานที่ปรากฎออกมาเรื่อย ๆ และสืบทอดมายัง "รุ่นน้องส่องทาง" รุ่นแล้วรุ่นเล่า ผ่านมา ผ่านไป

ดีใจที่วันนี้ "ส่องทาง"ได้บรรลุวัตถุประสงค์ของชมรม และเป็นองค์กรที่เป็นสื่อกลางเพื่อเสริมสร้างความเข้าใจอันดีระหว่างบุคลากรในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ไม่แพ้กับสถาบันอื่น ๆ  อยากให้ทุกคนมีความภาคภูมิใจในการจารึกประวัติศาสตร์ของส่องทางในวันนี้และตลอดไป 

ขอนำกลอนที่ส่องทางที่พี่รุ่นแปดได้แต่ง และเกลาข้อความบางส่วนจากเวปไซด์ดังนี้..

"เทียนหนึ่งถูกจุดที่นี่              เทียนนี้ถูกจุดสุกไสว

เทียนหนึ่งถูกจุดที่ใจ              เทียนชัยถูกจุดขึ้นมา

เปลวไฟแห่งการลุกไหม้            เปลวไฟแห่งการแสวงหา

เปลวไฟเรียนรู้สู้ศรัทธา            เปลวไฟปัญญาท้าผองภัย

บ่อยครั้งเทียนกระพริบริบหรี่         เมื่อมีลมกรรโชกโบกใส่

บ่อยครั้งเทียนลับดับไป            แทบไม่อาจต้านแรงลม 

ยี่สิบสามปีที่เทียนส่องอยู่           เพื่อชูศรัทธากล้าแกร่ง

แม้เป็นเพียงเทียนน้อยด้อยแสง       แต่แรงศรัทธาเนืองนอง

หลายเทียนถึงกาลมืดดับ           แม้เลือนลับไกลจากเพื่อนพ้อง

หากวันนี้ยังคงมีแสงเรืองรอง         ขอเทียนน้องส่องทางทดแทน"

                       ...รัก  เข้าใจ  ห่วงใย  จริงใจ เสียสละ  ให้อภัย

                       "ส่องทางรักคุณ"

                        พี่บรรเทิง

                        24/04/2547